Φυτολόγιο

Άνθη και φυτά. Βλέπω σε σκονισμένες, γκρίζες τζαμαρίες. Περιμένουν ένα χέρι να τα χαϊδέψει, να τα ποτίσει. Ένα χέρι νεανικό, γερασμένο, ροζιασμένο, κομματιασμένο, πιασμένο να στηρίζει ένα πηγούνι σε ένα βαρύ κεφάλι. Δύο άνθρωποι ή ένας να πουν το δικό τους τελευταίο ποίημα ή αρχικό.

Μια κίνηση στοργής ή μια κίνηση πικρίας που λαμβάνουν μέρος. Σ’ ένα μικρό μπαλκόνι, στενό κι όσο όσο για να καθίσουν 2 ή 3 άνθρωποι. Εγώ ανάμεσα σ’ αυτούς θέλω να είμαι ένα παιδί που φτιάχνει φυτολόγιο για το μάθημα της Τρίτης. Χαϊδεύει τις σελίδες και τις κοιτάζει με νοσταλγία, ενώ έχει κάνει το γύρο της γειτονιάς του πολλές φορές για να βρει τα πιο όμορφα άνθη. Στο δικό μου φυτολόγιο ωστόσο, είσαι το πιο σπάνιο άνθος της γειτονιάς μου.

Δεν σε βάζω σε βάζο Είναι κρίμα να σε ποτίζω με νερό όσο το ποτίζεις με δάκρυα πόνου. Σου πρέπει χώμα και στοργή. Κι ένα κομμάτι σελοτέιπ, να σε κρατήσει στη σελίδα. Ξέρω ότι σου αρέσει και το τσάι. Ίσως σε ποτίσω και με λίγο τσάι μέντα, μιας και σου αρέσει και η μέντα. Ίσως κάνω κι ένα φυτολόγιο αποκλειστικά και μόνο για εσένα. Θα είναι το πιο σπάνιο φυτολόγιο της γειτονιάς μου. Άδειο από πολλά άνθη και φυτά, μα τόσο γεμάτο με το μοναδικό ένα, που δεν χωράει άλλα.

[Νέο άρθρο] Φυτολόγιο. @haveatea.gr

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close