Εν αμφιβόλω

Αναβοσβήνει η γαλήνη. Χαρά. Ρυθμός γιορτής επερχόμενης. Μια υποβόσκουσα γοητεία της δράσης. Της στιγμής που γέμισε το ουράνιο τόξο. Και ένα αραχνοΰφαντο δάκρυ, ο ορίζοντας. Πασπαλισμένο από τον αχνό από ανάσες μυστικές. Που κρύβουν τη θετικότητα. Και την αποδοχή του όντως πεπραγμένου. Μια στιγμιαία γοητεία έχει η εξέλιξη. Γαλήνη που φέρνει μια ταξιδιάρα αγκαλιά. Και στο ποτήρι του Βάκχου, χαρές μη αναμενόμενες. Που συνθέτουν μια σιωπή καταρριπτόμενη. Από τη δική σου αλλαγή. Που έφερε μια αναγεννησιακή δροσοσταλίδα στο σύμπαν σου. Που τώρα συνειδητοποιείς ότι δεν είναι μόνο δικό σου. Είναι και των άλλων. Η δράση η δική σου – πετραδάκι που ακροβατεί στα νερά του Ιορδάνη. Όπου βαφτίζεται το όνειρο. Ένα χατζή- όνειρο. Και μια χατζίνα ελπίδα. Στο καθημερινό. Που ανακαλύπτεις ότι έχει χίλια χρώματα. Βγαλμένα από τις δικές σου αφηγήσεις στο λόγο της Σεχραζάτ. Πέρασες το μεγάλο ταξίδι από την έρημο. Πάνω σε μυστικό καραβάνι. Ένα αηθαλές ταξίδι. Μέσα από τις ερήμους. Τις δικές σου. Και των άλλων. Ασκούμενος μύστης σε πυθαγόρεια σιωπή. Που γνωρίζει τώρα τους μυστικιστικούς δρόμους του μαζί. Του εντός. Του πέρα. Και του μετά. Και ένα βλέμμα που εν αμφιβόλω ίπταται. Που εν αμφιβόλω χάνεται. Μέσα σε αιωρούμενους βαβυλώνιους ήχους. Η δική σου κυνική σιγουριά χάθηκε. Απ’ τη στιγμή που δέχτηκες να δεις. Ότι όντως είναι. Και όχι ότι πίστευες ότι είναι. Έθεσες επιτέλους τη πληγή πάνω στο ιαματικό άγγιγμα. Της επικοινωνίας. Του οφελείμως ποιείν. Και αμέσως ήρθε η ανταπόκριση. Επί τα εντός και επί τα εκτός. Κράτησες το εκκρεμές είναι σου. Και αυτό σταμάτησε την αέναη ταλάντωση του. Όταν σαματά ο χρόνος γεννιούνται τα σύμπαντα. Μέσα στο χάδι της μιλιάς. Το χάδι της αποδοχής. Αλλά όλα αυτά προϋποθέτουν την κατάρριψη των δικών σου ειωθότων. Την κατάρριψη του δικού σου συνήθους. Οι αρχαίοι μύστες των μορφών και των σχημάτων δημιουργούν. Αλλά η δημιουργία, κατάλαβες εν τάχη ότι οφείλεται όταν θέσεις εν αμφιβόλω τις υπάρχουσες θεωρίες σου. Τότε γεννιέται το καινούργιο. Μέσα από τους καπνούς της μυστικής ιέρειας που προλέγει όσα θα συμβούν. Που έδωσε τ’ όνομά της στους μύστες των σχημάτων. Θέτοντας τα πεπραγμένα, ότι είθισται, εν αμφιβόλω.

Όρσα Δρετάκη

Πηγή: Χανιώτικα νέα

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close