Jean-Paul Sartre-Η ναυτία- Εκδόσεις Καστανιώτη 2005

La mausec

Αποσπάσματα:

Είναι η εκατοστή φορά που παρασύρομαι. Οι αναμνήσεις μου είναι σαν φλουριά στο πουγγί του διαβόλου:όταν το άνοιξα, βρήκα μόνο ξερά φύλλα.

Ποτέ δεν ένιωσα τόσο έντονα όσο σήμερα το συναίσθημα ότι δεν έχω μυστικές διαστάσεις, ότι είμαι οριοθετημένος στο σώμα μου, στις ανάλαφρες σκέψεις που αναδύονται σαν φυσαλίδες. Δημιουργώ τις αναμνήσεις από το παρόν μου. Είμαι παραπεταμένος, εγκαταλειμμένος,στο παρόν. Μάταια προσπαθώ να συναντήσω το παρελθόν: δεν μπορώ να μου γλιτώσω.

Κάθε ύπαρξη γεννιέται αναίτια, ζει από αδυναμία, και πεθαίνει τυχαία.

Ξέρεις, για ν’ αρχίσεις να αγαπάς κάποιον, είναι ολόκληρη επιχείρηση. Πρέπει να έχεις ενέργεια, γενναιοδωρία, τύφλωση…

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close